seemtom-seemtom

B.L.O.G.G.I.N.G
M.Y.S.P.A.C.E-I.N.G
F.R.I.E.N.D.S.T.E.R-I.N.G

Kenape eh sy buat semua bnde ni.
Kalo tak bukak sehari rase cam tak kena.
Kalo dah siap2 depan komputer..tibe2 internet buat hal. Rase cam tak leh buat keje lain.

Internet, ape ade pd kau? Awal2 dulu mase baru berjinak2 dengan internet, Wahhhh.. myspace tu lah site feveret. Menjelang akhir form 3.. sy alih pulak ke friendster. Tu je la yg sy nmpk mula2 dulu ape fungsi internet. Dunia di hujung jari. Yela, boleh kenal kwn2 dr benua yg berbeza2.. Orang kata jauh di mata, dkt di internet. Agagaga... Fungsi internet bukan sesempit tu je. Luas.. mcm2 ade! Nak ilmu? go on9. Nak buku? go on9. Nak baju? Kasut? Go on9. Tapi..Jangan risau.. skang dah tak aktif kat myspace lagi dah. Alasannye: Boring.

Friendster: Rase mcm nak kuburkan aje. Tapi2... takleh2... kat situ la sy dpt contact ngan kwn2 skolah.. kwn2 maktab. Bukan add dan approve add sesuke hati sbb nak kwn ramai.. no no no.

Ouhhh.. mcm habis madu sepah dibuang aje.. Sbb katenye myspace dh boring, so sy alihkan tumpuan kat blog. Waaaa.. tiap2 hari kalo boleh nk bukak blog. Bukannye post tiap2 hari pun. Tapi, rase nk bukak. Nak bace blog org lain, ape diorang tulis. Ape citer diorang lak..

Heh, nak edit layout pun lama.. tu pun sebab terkontang kanting lg cara2 dia. Nak kata bute IT taklah kot. Cuma bab2 coding ni kurengg sket. Kalo orang kata, buat ape nak blog cantik2, yg penting tulisannye. Ye, betul.. tp bg sy, layout tu mcm first impression. Bagi sy la. Ape kata anda?

Tapi betul lah, tulis blog ni mcm lg puas dpd myspace dan friendster. Blog ni mcm e-diary. Bukan semate2 media for connecting people. Tp mcm2 boleh kongsi. Orang boleh bace n cari sendiri the positive n the negative sides of the articles posted. Pandai2 la kita menilai.

Betulke kemahiran menulis dlm blog tu penting. baru orang laen minat nak bace.. Yeke? Mula2 rase macam ye. (Waaa.. aku kena pandai mengayat nih, baru best sket, ramai orang usha2 blog aku) Ehemm2... Tapi skarang rasenye TAK. Skill bukan yg utama. Lain orang, lain carenye. ade yg tulis selamba habis. Ade yg tulis cover2. tu terpulang. Saya dah nampak. Ape yg plg penting. H.A.T.I.

Kalo kita tulis dengan hati, ikhlas dari hati, insyaAllah mesej tu sampai kat hati orang yg membace tu. Kalau tulis dengan hati.... Kalau tak. susah orang nak faham ape kita tulis. Kalau tulis-kat-blog-dan-baca-di-blog rase mcm lg close. Mcm ade komunikasi dua hala. Lps tu ade respon lagi. lain la kalo bace buku yang hanya ade abjad2 yg membentuk perkataan. Tapi kalo bace dengan hati, baru faham maksudnye. Tapi2.. buku tetap best sbb sangat mobile. Boleh dibawe jenjalan skali. Tak pyh nak kesah kalo dlm zone wireless ke ape2.. sbb sememangnye buku itu W.I.R.E.L.E.S.S.

Ouhh.. dah lari dr tujuan senarnye utk post kali ni. Nak tanye nih, rase2 kita ni penagih ke? Penagih internet umumnye dan blog khususnye.. ? Serious weh.. ade simptom2nye. Kalo kira markah dia bape yg saya betul. Lbh drpd separuh. Waaa.. penagih tegar ke ni? Takmo2.. Baik buat check-up.. kot2 melekat gak symptom2 tu kat korang.

Banyak kali gak monolog sndiri2.. "Hidup bukan sekadar di internet"